Lartigue: The Boy and the Belle Époque by Louise Baring

Jacques Henri Lartigue'in erken dönem fotoğrafçılığına dair bir keşif ve Belle Époque Fransa'sının canlı bir portresi. Yedi ya da sekiz yaşlarında küçük bir çocukken ilk fotoğraf makinesine kavuşan Jacques Henri Lartigue, kısa süre içinde kendi fotoğraflarını banyo etmeye başladı. Varlıklı bir ailede dünyaya gelen Lartigue, çocukluğundan itibaren fotoğrafçılığı aracılığıyla toplumun üst kademelerindeki sosyal ritüelleri keskin bir gözlem yeteneğiyle kayıt altına aldı. 1888'de piyasaya sürülen elde taşınabilir Kodak fotoğraf makinesi, genç fotoğrafçıya evdeki eksantrik aile üyelerinin, Bois de Boulogne'daki gösterişli sosyal geçit törenlerinin, Normandiya sahillerinin ve çok daha fazlasının ince detaylarını yakalama esnekliği sağladı. Otomobillerin ve yüksek modanın klasikleşmiş kareleri, Lartigue arşivinden daha önce hiç yayımlanmamış fotoğraflarla bir araya geliyor. Ailenin seçkin ve renkli yaşamına dair bu görüntüler, sadece olağanüstü bir yeteneğin kanıtı olmakla kalmıyor; aynı zamanda Birinci Dünya Savaşı patlak vermeden önce Proust, Debussy ve Nabis dünyasının, yani Belle Époque Paris'inin ergen bir gencin gözünden samimi bir perspektifini sunuyor. Lartigue, fotoğrafçılık sanatında çok genç yaşta ustalaştı: Lartigue: The Boy and the Belle Époque by Louise Baring, sanatçının sıra dışı çocukluğuna dair bu keşfi, Belle Époque döneminin sosyal ve kültürel portresiyle iç içe geçiriyor. Bonnard ve Vuillard fotoğraf makinesini resim çalışmaları için bir referans noktası olarak kullanırken, Eugène Atget eski Paris'in mimarisini kentsel dönüşümden önce belgeledi; ancak Lartigue, anlık çekimin (snapshot) doğallığını ilk kez kullanan kişi oldu. Sıklıkla denklanşöre bastığı anlarda öznelerini hareket halindeyken yakalayarak 20. yüzyıl için yepyeni bir görsel dil yarattı.