Lump: The Dog who ate a Picasso

1957 yılının bahar aylarından bir sabah, deneyimli foto muhabiri David Douglas Duncan, arkadaşı ve fotoğraflarına sıkça konu olan Pablo Picasso’yu, Cannes yakınlarındaki evinde ziyaret etmek üzere yola çıktı. Duncan’ın Mercedes Gullwing 300 SL model otomobilinde yardımcı pilot koltuğunda ise fotoğrafçının dachshund cinsi köpeği Lump oturuyordu. Duncan ve Lump birbirlerine çok bağlıydı; ancak fotoğrafçının göçebe yaşam tarzı ve Lump’a eziyet eden, kıskanç bir Afgan tazısı olan diğer köpeği nedeniyle Roma’daki hayatları pek de kolay değildi. O tarihi gün Picasso’nun Villa La Californie’deki evine vardıklarında Lump, yeryüzündeki cennetini bulduğuna karar vermişti. Sanatçı onu kabul etse de etmese de artık Picasso’yla yaşayacaktı!

İşte bu kitap, Picasso’nun son derece duyarlı ve alışılmışın dışında bir portresini sunan özgün hikâyenin arka planını anlatıyor. Lump, tanıştıkları gün Picasso’nun bir tabağa yaptığı portreyle ölümsüzleşti; ancak bu, hikâyenin yalnızca başlangıcıydı. Picasso, Velázquez’in başyapıtı Las Meninas’ı yeniden yorumladığı kırk beş tabloluk bir seride, eserin ön planında yer alan o vakur köpeğin yerine Lump’ın neşeli ve oyuncu tasvirlerini yerleştirdi.

Bugün bu tarihî tabloların tamamı, sanatçının gençliğinde memleketine armağan ettiği eserler olarak Barselona Picasso Müzesi’nin ana sergisini oluşturuyor. Bu kitapta söz konusu tablolardan on dördü, Duncan’ın Picasso ve Lump’ı konu alan çarpıcı ve samimi siyah beyaz fotoğraflarıyla yan yana, tam renkli olarak sunuluyor. Böylece şanslı bir dachshund’un, modern sanatın tüylü ve olağanüstü esnek bir ikonuna dönüşen hikâyesi tamamlanıyor.