The Hidden Mother by Linda Fregni Nagler

Francis Alÿs'in Fabiola'sı ve Andy Warhol'un Zaman Kapsülleri (Time Capsules) serisiyle aynı çizgide ilerleyen Linda Fregni Nagler, ilk bakışta sıradan görünen görselleri bir araya getirerek anlamlı bir arşiv oluşturuyor ve böylece bu fotoğraflara yepyeni bir amaç ve derinlik kazandırıyor.

The Hidden Mother by Linda Fregni Nagler, dagereotiplerden kalotipilere, kartvizit fotoğraflarından kabine kartlarına kadar uzanan 1.002 fotoğraftan oluşuyor. Bu eser, günümüzde artık uygulanmayan bir geleneği gözler önüne seriyor: Fotoğrafçılığın ilk dönemlerinden 1920'lere kadar, pozlama sürelerinin oldukça uzun olduğu zamanlarda, çocuğu sabit tutabilmek için ebeveynin arka planda gizlenmesi yaygın bir uygulamaydı.

Bu gizli anneler, portrelerin her birinin arka planında seçilebiliyor; çocuklarını ana özne olarak desteklerken battaniyeler, halılar ve brokar kumaşlar içinde adeta bir gölge gibi arkalarında duruyorlar. Yöntemler çeşitlilik gösteriyor; bazen gizli anne sadece bir el olarak karşımıza çıkıyor, bazen çocuk örtüye sarılı bir figürün üzerinde oturuyor, bazen de ebeveyn kelimenin tam anlamıyla saklanarak çocuğun kimliğinin kendisininkinin önüne geçmesini sağlıyor.

Görseller, izleyiciden gördüğünü görmezden gelmesi beklendiği için -kasıtsız da olsa- belirli bir mizah barındırıyor. Dönemin bazı izleyicileri, görme eyleminin kültürel doğasını yansıtır biçimde, portredeki gizli anneyi hiç fark etmiyordu. Diğer izleyiciler içinse bu gizli figür, fotoğrafın vazgeçilmez bir parçasıydı: Yüksek bebek ölüm oranları nedeniyle ölüm sonrası portrelerin norm olduğu o dönemde, gizli anne figürü izleyiciye çocuğun hayatta olduğunu kanıtlayan bir işaret niteliği taşıyordu.

Fotoğrafçılıkta yeni bir alt tür tanımlayan ve yaratan Fregni Nagler, çocuğun görünürlüğünü sağlamak adına ebeveynin yok sayıldığı bu özel jesti tekrarlayan görselleri bir araya getiriyor. Koleksiyonun derinliklerinde yatan pek çok tema, silinme ilkesiyle birleşiyor; sanki bu jest, ebeveynliğin doğasına ya da kadının kendi kimliğinden yoksun bırakıldığı ataerkil toplumdaki yerine dair bir şeyler söylüyor.

Koleksiyon aynı zamanda fotoğrafçının ve koleksiyoncunun kaçınılmaz, kendini geri planda tutan doğasıyla da yüzleşiyor. Sanatçının kendisi de bu fotoğrafların üzerinde bir anne gibi geziniyor; onları koruyor ve muhafaza ediyor. Koleksiyonun toplayıcısı, sunucusu ve küratörü olarak Fregni Nagler, bu eserde bir başka gizli anneye dönüşüyor.