Ben Bienal Sanatçısı Değilim by Ardan Özmenoğlu

Ardan Özmenoğlu'nun 2000'lerin başından günümüze uzanan sanatsal üretiminde yüzleşmek veya hesaplaşmak zorunda hissettiği iki eser, Kaplumbağa Terbiyecisi ve Mona Lisa'dır. Birinin etrafında dönen yerel sanat piyasası tartışmaları, diğerinin ise o muzip gülümsemesi etrafında inşa edilen sanat tarihi aurası, Özmenoğlu'nun çalışmalarında ele aldığı kavramlara işlemiş görünmektedir. Sanat eserinin biricikliği, kendinden menkul "değeri" ve piyasa değeri, sanatçının pratiğinde sürekli atıfta bulunduğu temel kaygılar arasındadır. Sanatın piyasa değerini "kesinlikle müzeler için yapılmamıştır" diyen tuvalle veya "Sex Sells" klişesini tekrarlayan çekici kırmızı neon çalışmasıyla bir tür deneye tabi tutan sanatçının eserlerinde; yerel kültürel işaretler, kelimeler ve anımsatıcılar, küresel tüketim, alışkanlıklar ve daha geniş bir coğrafyaya dair referanslarla yan yana getirilir; içerik ve malzeme oyunbaz bir yöntemle diyaloğa girer. Özmenoğlu, sanat tarihine referans verirken, günümüzde yaygın olarak kullanılan malzeme ve teknikleri kendine has biçimlerde kullanarak özgün bir sanatçı olarak kendi yolunu çizer. Ben Bienal Sanatçısı Değilim by Ardan Özmenoğlu, okuyucuya sanatçının öğrencilik yıllarından kendi atölyesine geçtiği 2006-2012 yılları arasındaki üretiminin tematik ve kavramsal çizgileri etrafında bir "rehberli tur" vaat ediyor. Sanat tarihine referans verirken, günümüzde yaygın olarak kullanılan malzeme ve teknikleri kendine has biçimlerde kullanan Özmenoğlu, özgün bir sanatçı olarak kendi yolunu çizmektedir. Ben Bienal Sanatçısı Değilim by Ardan Özmenoğlu, okuyucuya sanatçının öğrencilik yıllarından kendi atölyesine geçtiği 2006-2012 yılları arasındaki üretiminin tematik ve kavramsal çizgileri etrafında bir "rehberli tur" vaat ediyor.