Sanatın Yolculukları by Jacques Ranciere

Sanat, özerk bir deneyim alanı olarak kurulup müzelere veya konser salonlarına yerleştiğinde, kendi dışına çıkma, yani sanat olmaktan başka bir şeye dönüşme gereksinimi duymaya başladı.Müzik, müzisyenler tarafından icra edilen bir sanattan fazlası olduğunu; ruhun dili olduğunu iddia etti. Mimarlık, binalar inşa etmek yerine göklere yükselen yeni bir dünya yaratmak istedi. Modern ve devrimci sanatçılar, resim yapmayı bırakıp "yeni yaşam" biçimleri üretmeye karar verdiler. Çağdaş sanat performansları ve enstalasyonları, sanat ile siyaset arasındaki o muğlak alanda durmaktadır. Sanatın Yolculukları by Jacques Ranciere, bu yolculukların izini sürerken Kant ve Hegel gibi filozofların bu süreçteki dönemeçleri anlamamıza nasıl yardımcı olabileceğini gösteriyor. Özellikle genç Marx'ın düşüncesinin sanatın yoluyla kesiştiği noktaya dikkat çekiyor. "Biçimci" olmakla suçlanan Sovyet sanatçılarının, devrimi basitçe tasvir etmek yerine, bizzat devrimin kendisi olan bir sanatı nasıl yaratmak istediklerini anlatıyor.