Becoming by Cemre Yeşil Gönenli
Bu, sanatçı Cemre Yeşil Gönenli'nin küratörlüğünü üstlendiği "Becoming: Cure as Care / Olagelen: İhtimam" sergisinin hatırası olarak FiLBooks ve Daire Sanat tarafından sınırlı sayıda basılmış bir kitaptır (Mart 2018). Sanatçı, akademisyen, fotoğrafçı ve belki de 'gelecekteki' bir küratör olarak Cemre Yeşil Gönenli, 'paylaşım' ve 'oluşum'un gölgesinde 'öğrenme ve öğretme' alanı yaratmayı amaçlamaktadır. Bunu, sadece kendisinden bir şeyler öğrendiği insanları; öğrencilerini, öğretmenlerini ve meslektaşlarını değil, aynı zamanda fotoğraflar aracılığıyla anlattıkları 'oluşum'a dair çeşitli öykülerini de bir araya getirerek yapmaktadır. Kitapta çeşitli sanatçıların eserleri yer alıyor: SANATÇILAR: ECE AK, RITA PUIG SERRA COSTA, ORHAN CEM ÇETİN, SİNEM DİŞLİ, EDA EMİRDAĞ, CEMİL BATUR GÖKÇEER, ATA KAM, CANSU KORKMAZ, TOROS MUTLU, LARA ÖGEL, ANI EKİN ÖZDEMİR, BARTU KAAN ÖZDİŞÇİ, DANI PUJALTE, SOFIE PUTTFARKEN, CHARLOTTE SCHIMITZ, YUSUF SEVİNÇLİ, ANDERS RYE SKJOLDJENSEN, MARIA STURM, BÜŞRA ŞENGÜL, SERKAN TAYCAN, GÖZDE MİMİKO TÜRKKAN, YAĞIZ YEŞİLKAYA, CANSU YILDIRAN, ATAHAN YILMAZ
----
'Olmak Fotoğrafçının 'Oluşu'nun yapacak çok işi var Öğrenmeyle birlikte. Bir şey "olmak" için hepimizin belirli şeyleri öğrenmesi ve kim olduğumuz "olmak" için -öğrenci, öğretmen, doktor, dansçı veya fotoğrafçı- birçok şey olmamız gerekir. Bazı insanlar kim olduğumuz konusunda çok etkilidir; iyi öğretmenler, akranlar ve hatta bizden öğrenmesi gereken insanlar gibi. Bize öğrettikleriyle büyümemizi sağlarlar. Öğretmek bize çok şey öğretir. Öğretmek "paylaşmak" ve "olmak"la ilgilidir. Bu nedenle, "fotoğrafçı olmak" kolay değildir, fotoğraflar aracılığıyla bir hikaye anlatmayı öğrenmek çok şey gerektirir. Başkalarının bunu nasıl yaptığını izlemeye devam etmek, fotoğrafçılığı öğrenmenin en iyi yollarından biridir. Bir kişi belirli bir eğitim ve uygulama döneminden sonra kendisinin fotoğrafçı olduğuna ikna olsa da, başkalarının gözünde fotoğrafçı olmak o kadar kolay değildir. Adımın öğretmenlerimden bazılarıyla veya bazı "yükselen sanatçılarla" aynı sergi afişinde yer aldığını gördüğümde ne kadar heyecanlandığımı hala hatırlıyorum. Bu, sonunda 'fotoğrafçı olduğumun' bir tezahürü gibiydi. Bu sergide aynı sevinci hisseden insanlar olduğunu biliyorum ve bunu çok değerli buluyorum. Bu anlamda, sadece öğrencilerim, öğretmenlerim ve meslektaşlarım gibi kendilerinden bir şeyler öğrendiğim insanları değil, aynı zamanda fotoğraflar aracılığıyla anlattıkları 'oluşum' hikayelerini de bir araya getirerek, bu serginin 'paylaşma' ve 'oluşum' gölgesinde 'öğrenme ve öğretme' için bir alan yaratmasını diliyorum.
Fotoğrafçı Olmak
'Oluşum', öğrenmeyle yakından ilişkilidir. Bir şey 'olmak' için belirli şeyleri öğrenmemiz gerekir. Kim olursak olalım -öğrenci, öğretmen, doktor, dansçı veya fotoğrafçı- bizi biz yapan birçok başka şey oluruz. Bazı insanlar da kim olduğumuz üzerinde büyük bir etkiye sahiptir; Örneğin, iyi öğretmenlerden, meslektaşlardan ve hatta bizden öğrenmek isteyenlerden öğrendiklerimiz sayesinde büyürüz. Öğretmek çok şey öğretir. Öğretmek, paylaşmak ve 'olmak'la ilgilidir. 'Fotoğrafçı olmak' kolay değildir; fotoğraflarla bir hikaye anlatmayı öğrenmek çok çaba gerektirir. Belki de fotoğrafçılığı öğrenmenin en iyi yollarından biri, başkalarının bunu nasıl yaptığını izlemeyi asla bırakmamaktır. Belli bir eğitim ve uygulama döneminden sonra, kişi kendisinin bir fotoğrafçı olduğuna ikna olabilir, ancak başkalarının gözünde fotoğrafçı olmak o kadar kolay değildir. Adımın, öğretmenlerimden bazılarıyla veya kariyerlerinde "yükselen sanatçılar" olarak kabul edilenlerle birlikte bir sergi afişinde ilk kez anıldığını gördüğümde hissettiğim heyecanı hala hatırlıyorum; sonunda bir "fotoğrafçı" olduğumun ilanı gibiydi. Bu sergiye katkıda bulunanlar arasında aynı heyecanı hissedenlerin olduğunu biliyorum ve bunu çok değerli buluyorum. Bu anlamda, bu sergi, kendilerinden bir şeyler öğrendiğim birçok insana bir saygı duruşudur; Öğrencilerimi, öğretmenlerimi, sanatçı arkadaşlarımı ve fotoğraflar aracılığıyla 'varoluş' hakkında anlattıkları birçok hikâyeyi bir araya getirerek, 'paylaşma' ve 'varoluş'un gölgesinde 'öğrenme' ve 'öğretme' için bir alan yaratmayı umuyorum.
